2012 wordt een zwaar jaar, vooral voor werklozen, mensen die het slachtoffer zijn van de recessie.

Rijken die roepen dat we elkaar geen crisis moeten aanpraten en ons niet schuldig mogen maken aan doemdenken, weten niet wat het is om van een uitkering rond te moeten komen. Het verschil tussen hen en de mensen aan de onderkant van de samenleving wordt steeds groter.

Terwijl 'rupsjes nooit genoeg' zich in het programma Business Clas zorgen maken over de risico’s die ze lopen met de aankoop van aandelen met de 100.000 euro die ze over hebben, moet een bijstandsmoeder met twee kinderen van iets meer dan 1.000 euro per maand rond te zien komen.

De contrasten zijn groot en zullen in 2012 nog groter worden dan ze nu al zijn.

En wie roept dat wie wil werken kan werken, weet totaal niet wat er gaande is op de arbeidsmarkt. Door de volkomen doorgeslagen flexibilisering van de arbeid wordt er per dag bekeken of er wel werk is.

Het is nu al zo dat bedrijven per dag per sms laten weten of er werk is of niet. Vaak is er niet meer dan een paar uur werk voor oproepkrachten. Aangezien het onmogelijk is om van de inkomsten uit die lullige tien uurtjes per week te leven, moeten duizenden mensen bij de sociale dienst aankloppen voor een aanvullende uitkering.

In 2012 zal deze tendens zo’n enorme vlucht nemen dat de gemeenten de aanvragen voor uitkeringen nauwelijks aan kunnen.

Het is op basis van de hierboven geschetste ontwikkeling meer dan logisch dat de meeste mensen zich noodgedwongen moeten voornemen om het in 2012 zuiniger aan te doen. De krant gaat de deur uit en ook andere uitgaven worden kritisch onder de loep genomen. Dat is slecht voor de economie, maar een euro kan je pas uitgeven als er één hebt.

Ook de politiek staat voor een zwaar jaar. Naast de al ingeboekte bezuiniging van 18 miljard euro, ziet het er naar uit dat het kabinet Rutte nog eens 10 miljard extra moet ombuigen. De vraag is hoe we dit bedrag bij elkaar gaan sprokkelen. Bij de armen en mensen met modale inkomens is niets meer te halen.

Van miljonairs en andere rijken die volop profiteren van de hypotheekrenteaftrek mag best een offer worden gevraagd. In Amerika hebben deze mensen uit zichzelf al gezegd dat ze niet nog rijker willen worden.

Kortom, 2012 wordt een boeiend jaar, waarin de pijn van de recessie op een eerlijke en sociaal aanvaardbare manier verdeeld zal moeten worden.

Ik wens U een in alle opzichten voorspoedig 2012 toe.