De langdurig werklozen in Twente en omstreken zijn de dupe van het besluit van het UWV en de CWI om de contracten van de medewerkers die deze mensen in het kader van het DGA banenplan moeten begeleiden naar werk niet te verlengen. Een slechter kerstcadeau voor deze mensen aan de onderkant van de samenleving is welhaast niet denkbaar.

Mensen die wel werk hebben, kunnen het zich niet indenken hoe belangrijk het is om weer aan de slag te kunnen. De laatste strohalm die deze mensen hebben, de deelname aan het naar initiatiefnemer Hennie van der Most genoemde DGA banenplan, wordt hen nu ook nog ontnomen. Een drama.

Als deze gang van zaken een ding duidelijk maakt dan is het wel dat niemand meer kan zeggen dat iedereen die wil werken ook kan werken. Deze onzin wordt vaak verkondigd door mensen die niet tegen drank kunnen en totaal geen zicht hebben op hoe slecht de arbeidsmarkt momenteel functioneert. Jong en goedkoop, dat zijn momenteel de criteria die bij sollicitaties de doorslag geven. Dat betekent dat dertigers, veertigers en vijftigers momenteel gedwongen worden om hun hand op te houden bij de uitkeringsinstanties.

In dat licht bezien was het hartverwarmend dat Hennie van der Most enkele duizenden mensen de helpende hand wil toesteken. Door zelf het goede voorbeeld te geven – zijn bedrijven gaven tientallen mensen een contract voor drie maanden met uitzicht na goed functioneren op een langdurig dienstverband - dacht Van der Most dat de andere Twentse bedrijven dit goede voorbeeld zouden navolgen. Hij en de langdurig werklozen kwamen van een koude kermis thuis, want de bedrijven lieten het massaal afweten. Sneu voor Van der Most, maar ook een drama voor de werklozen die in tegenstelling tot dronkenlappen beweren, wel degelijk snel aan de slag willen.

Het is grote flauwekul om de kredietcrisis hier de schuld van te geven, want het Twentse banenplan werd gelanceerd op het moment dat er nog economische groei was.

Het UWV en het CWI zijn uitleg verschuldigd naar Van der Most en de werklozen. Dat is niet gebeurd. Wellicht dat dit alsnog kan gebeuren, want het is niet sociaal om de stekker uit een project te trekken dat vele mensen een mooie toekomst had kunnen geven.
Nu het bedrijfsleven het af laat weten, is hier nu een taak weggelegd voor de gemeenten in Twente. Een mooiere kerstgedachte is welhaast niet denkbaar: het helpen van langdurig werklozen aan een baan. Hoe sociaal zijn de gemeenten? Welke gemeenten nemen mensen met een ww-uitkering in dienst en geven hen voorrang boven tweeverdieners en mensen die al een baan hebben? Ik ben benieuwd.

DE TEGEL