Wat was de regionale invalshoek van de programma’s die Willie Oosterhuis voor RTV Oost maakte? Hij ontdekte de Twentenaar Thomas Berge en promote de inmiddels in deze regio hevig populaire piratenmuziek, zullen zijn fans onmiddellijk beamen. Dat is op zich waar, maar rechtvaardigt dit een voortzetting van de samenwerking tussen de regionale omroep en de kale adhd-presentator?

De directie van de omroep is na elf jaar toe aan een andere, meer regionaal en minder commercieel getinte programmering met meer inhoud en niveau. De Regio Tap en Willie’s Wereld zijn niet typisch Twents en Overijssels. De enige link is dat er plat wordt gepraat.

Over smaak valt niet te twisten, maar wie goed naar de lippen van de artiesten kijkt ziet duidelijk dat er niet life wordt gezongen. Het is dus één grote playback show van artiesten die bij Oosterhuis onder contract staan of via hem bij RTV Oost de kans kregen om op te treden. Daar komt nog bij dat Oosterhuis niet erg origineel is. Hij bedient zich steeds van dezelfde ‘grapjes’ (láat goan’) en allerlei typetjes die uitzending na uitzending steeds hetzelfde doen.

De inhoud is nogal aan de magere kant, omdat het voorspelbaar is en dus niet origineel . Wie op straat 50 euro geeft aan een willekeurige voorbijganger maakt zich al snel populair. Het is dan ook niet zo vreemd dat de meeste kijkers na het zien van Willie’s Wereld de volgende keer niet opnieuw afstemmen op dit programma. Tenzij hijzelf of een bekende 50 euro krijgt.
Hoe je ook denkt over Willie, hij heeft zich wel ontpopt tot het ‘gezicht’ van RTV Oost. Dat mag je wel zeggen als je zoveel invloed hebt op de programmering. Toch is de directie van RTV Oost op Willie uitgekeken. Zijn de kijkers dat ook?

Het zou goed zijn als RTV Oost eens met de klijkcijfers van Willie’s programma’s op de proppen komt. Toch mogen die gegevens niet de doorslag geven bij de beantwoording van de vraag of het zinnig is om publiek belastinggeld te blijven investeren in smartlappen televisie.

Een regionale omroep ontleent zijn bestaan niet door voor veel geld in amusementsprogramma’s te investeren die geen enkel raakvlak hebben met Twente en Overijssel. Dat neemt niet weg dat er naast informatieve programma’s ook aandacht moet zijn voor amusement en verstrooiing.

Daar is op zich niets mis mee, maar het is goed om na elf jaar eens andere mensen de kans te geven om dat op een andere, misschien wel originelere manier te doen. Verandering van spijs doet eten.

De Tegel